Jak zorganizować domowy turniej rzucania do celu z woreczkami

Domowy turniej rzucania do celu zorganizujesz z kilku miękkich woreczków, stabilnych pojemników i kartki do zapisywania wyników. Przygotuj wolny tor rzutu, dopasuj odległość do umiejętności uczestników i ustal jednakową liczbę prób. Poniżej przedstawiamy redakcyjną propozycję zabawy: trzy rzuty w kolejce, pięć rund i punkty za woreczki, które pozostaną w celu.

Przygotuj woreczki i proste cele

Do zabawy możesz wykorzystać gotowe woreczki do rzucania albo przygotować własne. Wystarczą niewielkie kawałki mocnej tkaniny, zszyte w zamknięte poduszeczki z niewielką ilością suchego ryżu. Nie wypełniaj ich ciasno: powinny pozostać miękkie i wygodne do trzymania. Szycie oraz sprawdzenie szwów powierz osobie dorosłej. Przy małych dzieciach pilnuj, aby zawartość woreczków nie była dostępna podczas zabawy.

Trzy woreczki o podobnej wielkości i masie, używane kolejno przez wszystkich.
Trzy szerokie, nietłukące się pojemniki, na przykład miski z tworzywa lub niskie pudełka.
Taśma odpowiednia do podłogi albo inny płaski znacznik linii rzutu.
Kartka i ołówek do notowania punktów.

Alternatywą jest gotowa tarcza z otworami. W opisanym zestawie Goki każdy gracz ma trzy rzuty, a poszczególne otwory mają różną punktację. Domowe pojemniki pozwalają zastosować podobny pomysł bez budowania planszy. Przy zakupionym sprzęcie przestrzegaj oznaczenia wieku i instrukcji jego użytkowania.

Wyznacz miejsce i dobierz odległość

Wybierz fragment pokoju, w którym między rzucającym a celami nie stoją meble. Usuń z toru zabawy szkło, dekoracje i przewody. Nie ustawiaj celów przed telewizorem ani przy przejściu do innego pomieszczenia. Pojemniki powinny stać stabilnie, a podłoże nie może ślizgać się pod stopami. Osoby czekające na kolejkę zajmują miejsce za rzucającym.

Ustaw pojemniki obok siebie, pozostawiając między nimi trochę miejsca.
Zaznacz linię rzutu w niewielkiej odległości od celów.
Daj każdemu uczestnikowi trzy próbne rzuty bez liczenia punktów.
Przesuń linię bliżej, jeśli trafienia są zbyt trudne, albo dalej, jeśli wszyscy trafiają bez wysiłku.
Zatwierdź ustawienie przed rozpoczęciem punktowanych rund.

Nie trzeba przyjmować jednej odległości dla całej rodziny. Młodszym lub mniej wprawnym uczestnikom zaproponuj bliższą linię. Możliwy jest również rzut z pozycji siedzącej. Każda osoba powinna wykonać próby z miejsca, z którego będzie później grać.

Ustal punktację przed pierwszą rundą

Propozycja redakcyjna to trzy cele warte odpowiednio 1, 2 i 3 punkty. Najłatwiejszy powinien być szeroki, a trudniejszy może mieć mniejszy otwór lub stać nieco dalej. Woreczek daje punkty tylko wtedy, gdy po rzucie pozostanie wewnątrz pojemnika. Trafienie w krawędź i wypadnięcie na podłogę oznacza zero punktów.

Każdy wykonuje trzy rzuty w swojej kolejce i może dowolnie wybierać cel.
Woreczki zbieracie dopiero po zakończeniu całej kolejki, na sygnał prowadzącego.
Po przekroczeniu własnej linii rzut liczy się jako wykonana próba, ale nie daje punktów.
Jeżeli ktoś wejdzie na tor i trzeba przerwać rzut, próbę powtarzacie po jego zwolnieniu.
Zasad i ustawienia celów nie zmieniacie w trakcie punktowanej rundy.

Rozegraj turniej i zapisuj wyniki

Na kartce wpisz imiona uczestników i przygotuj miejsce na wyniki pięciu rund. To proponowana długość turnieju; przy większej grupie możecie wcześniej wybrać trzy rundy. Po każdej kolejce prowadzący podaje zdobyte punkty, a gracz potwierdza wynik. Dopiero potem zbieracie woreczki i zapraszacie następną osobę.

Przykładowo: trafienie do celu za 2 punkty, celny rzut do pojemnika za 1 punkt i jeden niecelny rzut dają razem 3 punkty. Po ostatniej rundzie zsumujcie wszystkie kolejki. Wygrywa osoba z najwyższym wynikiem. Przy remisie możecie przyznać wspólne miejsce albo rozegrać dogrywkę: po trzy rzuty dla remisujących, powtarzane aż do rozstrzygnięcia.

Dostosuj zabawę do uczestników

Jeśli różnica umiejętności jest duża, zaproponuj grę drużynową: połącz mniej wprawną osobę z bardziej doświadczoną i sumuj ich punkty. Drużyny powinny mieć jednakową liczbę rzutów. Inną propozycją jest wspólne wyzwanie, w którym cała grupa zbiera punkty do ustalonego wcześniej celu. Taką formę wybierzcie przed rozpoczęciem gry.

Gdy uczestnicy chcą rewanżu, dopiero między turniejami zwiększcie trudność: odsuńcie linię lub zamieńcie jeden pojemnik na mniejszy. Zmieniajcie po jednym elemencie, aby łatwo ocenić nowe ustawienie. Na zakończenie sprawdźcie szwy woreczków, schowajcie je razem z kartką wyników i usuńcie oznaczenie z podłogi.